Redakcja
Acta Agraria et Silvestria
Series Agraria
Katedra Fizjologii Roślin
Wydział Rolniczo-Ekonomiczny AR
ul. Podłużna 3
30-239 KRAKÓW
Redaktor Serii Agraria: Prof. dr hab. inż. Władysław Filek
tel. (12) 425 33 01
fax. (12) 425 33 20
e-mail: rrfilek@cyf-kr.edu . pl
Sekretarz Komisji Nauk Rolniczych i Leśnych
przy Oddziale PAN w Krakowie: Prof. dr hab. inż. Joanna Niemyska-Łukaszuk
Katedra Gleboznawstwa i Ochrony Gleb
Wydział Rolniczo-Ekonomiczny AR
al. Mickiewicza 21
31-120 Kraków
tel. (12 ) 662 43 70
e-mail: rrniemys@cyf-kr.edu.pl
Wskazówki dla autorów
prac składanych do druku w Acta Agraria et Silvestria
Acta Agraria et Silvestria - organ Komisji Nauk Rolniczych i Leśnych PAN w Krakowie - wydawane są w trzech seriach: Agraria, Zootechnica i Silvestris, każda w oddzielnych zeszytach. Prace mogą być publikowane w języku polskim lub angielskim (seria Silvestris także w j. niemieckim).
Oryginalne prace naukowe, dotąd nie publikowane (dopuszcza się też artykuły przeglądowe po uzgodnieniu z redaktorem serii), należy składać na dyskietce z 2 egzemplarzami wydruku.
Na publikowanie pracy wymagana jest zgoda współautorów i kierownika instytucji, w której praca była wykonana.
Praca powinna być napisana jednostronnie, z podwójnym odstępem (30 wierszy na stronę, z wielkością czcionki 12 p.) i marginesem 4 cm z lewej strony, bez zróżnicowań druku (wyjątek stanowią nazwy łacińskie i tytuły prac w spisie literatury, które należy pisać kursywą).
Objętość prac, wraz z tabelami, ilustracjami (wykresy, fotografie należy ograniczyć do niezbędnego minimum i wyłączyć z tekstu)..
Każda praca powinna przyjąć następujący układ:
• Tytuł pracy,
• Imię (imiona) i nazwisko(a) autora(ów),
• Nazwę(y) i adres(y) instytucji, w których autr(zy) jest(są) zatrudniony(nieni),
• Abstract z tytułem pracy (w j. angielskim, max.10 wierszy) - zawiera cel badań, identyfikację obiektu, najważniejsze wyniki i ewent. wnioski,
• Słowa kluczowe (key words) - w j. angielskim i polskim - powinny zawierać hasła (do 6 oznaczeń) dotyczące najważniejszych zagadnień poruszanych w pracy, w tym łacińską nazwę badanego organizmu,
• Tekst pracy,
• Ewentualne podziękowanie (po tekście pracy, przed spisem literatury),
• Streszczenie.
Elementy a-f należy umieścić na pierwszej stronie pracy.
Tekst pracy powinien składać się z następujących części:
• Wstęp (z podanym celem),
• Materiał (teren badań) i metodyka,
• Wyniki,
• Dyskusja z wnioskami,
Ewentualne podziękowania,
• Literatura,
Streszczenie, o objętości do 1 strony w języku angielskim (lub polskim, jeśli pracę publikuje się w języku angielskim), powinno odwoływać się do wszystkich zamieszczonych w pracy tabel i rycin, a w razie potrzeby również do literatury.
Tabele z tytułami, treścią nagłówków oraz przypisami powinny zawierać całą potrzebną informację tak, aby można było zrozumieć sens tabeli bez sięgania do tekstu. Należy je pisać w języku polskim i angielskim (również gdy praca jest napisana w j. angielskim).
Wszystkie pola tabeli powinny być wypełnione. Jeżeli danej wielkości nie da się zmierzyć z taką samą dokładnością jak dane w pozostałych wierszach (kolumnach) - należy wpisać 0. Poziomą kreskę (-) należy wpisać jeżeli dana cecha w ogóle nie występuje. Brak danych oznacza się kropką ( . ). W innych przypadkach wpisuje się znak x.
Przypisy w tekście i tabeli zaznacza się cyframi arabskimi lub gwiazdkami w indeksie górnym z nawiasem, np. x) .
Rysunki i wykresy mogą być wykonane czarnym tuszem na białym papierze lub kalce, mogą to być również wydruki komputerowe. Wielkość załączonego rysunku nie powinna przekraczać formatu A4 wraz z opisami i podpisami a najlepiej jeśli ma wymiary pozwalające na zamieszczenie go w skali 1 : 1. Napisy i oznaczenia na rycinach powinny być takiej wielkości aby po zmniejszeniu były łatwo czytelne.
Podpisy pod rycinami (w języku polskim i angielskim) należy załączać na odrębnej kartce w kolejności cytowania w tekście. Każda ilustracja musi być podpisana na odwrocie nazwiskiem autora i numerem ryciny. W tekście pracy należy zaznaczyć na marginesie miejsce umieszczenia ilustracji.
Fotografie czarno-białe (wyjątkowo dopuszczalne są barwne), na błyszcącym papierze (wymiar 13 x 18 cm , lub co najmniej 9 x 12 cm ). Rysunki, wykresy, oznacza się jako ryciny.
Przy powoływaniu się na tabele, fotografie lub ryciny należy stosować skróty (tab., fot., ryc.); ich rozmieszczenie w pracy należy zaznaczyć na marginesie strony w kolejności numeracji.
Cytując literaturę w tekście należy podać w nawiasie nazwisko(a) autora(ów) i rok opublikowania prac np. (Nowak 1996). Jeżeli artykuł ma dwóch autorów w cytacie umieszcza się oba nazwiska połączone spójnikiem "i" np. (Nowak i Kowalski 1996). Jeżeli autorów jest więcej niż dwóch to wówczas w cytacie podaje się tylko pierwsze nazwisko i polski (lub łaciński) skrót określenia "i inni", np. (Kowalski i in. 1996) lub (Kowalski et al. 1996). Przy cytowaniu nazwisk nie należy podawać imion ani inicjałów. Skróty imion podaje się tylko dla uniknięcia pomyłki (gdy np. dwaj autorzy o takich samych nazwiskach opublikowali prace w tym samym roku np. A. Mak 1964, B. Mak 1964).
Cytując kilka prac tego samego autora, opublikowanych w tym samym roku , oznacza się je kolejnymi literami alfabetu: Kowalski 1964a, 1964b (układa się je alfabetycznie według pierwszych liter tytułów). Kilka publikacji cytowanych razem (w jednym nawiasie) wymienia się w kolejności chronologicznej a nie alfabetycznie. W przypadku cytatu fragmentu tekstu należy podać strony np. (Mak 1964 s.32).
• Spis cytowanych w tekście źródeł zamieszcza się na końcu artykułu pod nagłówkiem: Literatura . Kolejne pozycje, zestawione alfabetycznie, musza zawierać:
• nazwiska wszystkich autorów (wraz z inicjałami) w takiej kolejności, jaką podali autorzy cytowanej pracy,
• rok opublikowania,
• tytuł pracy,
• dane bibliograficzne: skrót nazwy czasopisma (według przyjętych norm), numer tomu, zeszytu i strony od- do-.
W przypadku książek, po nazwisku autora(ów) i roku podaje się tytuł, wydawcę i miejsce wydania (gdy jest ich kilka - to wystarczy podać pierwszą z tych miejscowości), ewentualnie numery stron, jeżeli cytowany jest fragment książki.
Jeżeli autora nie da się ustalić, wówczas można w miejsce nazwiska wpisać: Anonim (zarówno w tekście jak i w spisie literatury) albo użyć pierwszych słów tytułu (np. Rocznik Statystyczny; umieścić w spisie literatury pod "R"). Tytuły prac pisanych cyrylicą wymagają transliteracji anglo-amerykańskiej.
Przykłady zestawienia literatury
Prace z czasopisma naukowego:
Leibundgut H. 1974. Zum Problem des Tannensterbens. Schweitz. Z. Forstw. 125, 7: 476-484.
Krzysztofik E. 1963. Refleksje na temat jodły pospolitej ( Abies alba Mill.). Sylwan 107, 4: 47-54.
Orzeł st. 1994. Dynamika przyrostu grubości drzewostanów sosnowych w rejonie elektrociepłowni "Połaniec". Acta Agr. Silv. sre/ Silv. 32: 45-59.
Książka:
Czarnowski M.S. 1969. Zarys ekologii roślin lądowych. PWN, Warszawa.
Szafer W., Zarzycki K. (Red.) 1972. Szata roślinna Polski. T. I. PWN, Warszawa.
Rozdział z książki - zbiór artykułów różnych autorów:
Pagan J. 1972. Kariologia flory polskiej. W: W. Szafer i K. Zarzycki (Red.) Szata roślinna Polski. T. I. PWN, Warszawa.
Fragment książki jednego autora:
Obmiński Z. 1977. Ekologia lasu: 102-125 PWRiL, Warszawa.
Materiały z konferencji:
Zawada J. 1987. Przyrostowa charakterystyka stanu zdrowotnego jodeł w Polsce. W: Siwecki R. (Red.), Reakcje biologiczne drzew na zanieczyszczenia przemysłowe. Mater. II Kraj. Symp. Kórnik 1984: 20-45, Inst. Dendrol. PAN, Poznań.
Maszynopis:
Adamczyk B., Januszek K. 1977. Charakterystyka gleb drzewostanów jodłowych. MSK. Zesp. Gleb. Leśn. IHL, AR Kraków.
Inne zalecenia
Streszczenie o objętości 1 strony w języku angielskim (lub polskim, jeśli pracę publikuje się w języku angielskim) powinno odwoływać się do wszystkich umieszczonych w pracy tabel i rycin, a w razie potrzeby również do literatury.
Przy łacińskich nazwach rodzajów i gatunków należy podawać skróty nazwisk autorów tych nazw. Powtarzając nazwy łacińskie w tym samym artykule należy stosować skróty, np. Abies alba Mill., A. alba.
W pracach obowiązuje stosowanie jednostek międzynarodowego układu SI. Autor pracy (pierwszy autor pracy zbiorowej) otrzymuje odbitkę składu do korekty, która powinna ograniczyć się do błędów drukarskich.
Rada praktyczna
Bardzo pomocne jest posłużenie się jako wzorem kopiami publikacji drukowanych w Acta Agraria et Silvestria (odpowiednio: w języku polskim lub angielskim).
|